CELER

Latinski naziv: apium graveolens

Sinonimi: cereviz, pitomi celer, celon, selen, selin, zelena

Opis biljke: celer je dvogodišnja zeljasta biljka sa mesnatim i vretenastim korenom koji ponekad može biti i gomoljast. Stabljika celera je razgranjena, doseže visinu od 40 do 80 cm. Tamnozeleni i sjajni listovi su veliki i perasto razdeljeni, dok su listići klinastog oblika, gore urezani i nazubljeni. U korenu ima eterskog ulja, secera, apina, asparagina, tirozina, kolina, alosorbusena, limonena, pentosana i masti.

Stanište: celer raste kao divlja biljka ili  se uzgaja u baštama. Kao divlja raste na obalnom području i na vlažnim područjima gotovo cijele Evrope, a nalazi se i na drugim kontinentima.

Lekoviti deo biljke: koren (pitomog, vrtnog, uzgajanog celera  - ne divljeg)

Lekovito delovanje: primenjuje se celer u lečenju problema gastroenterološkog trakta, poboljšava apetit, jača  želudac, reguliše varenje,  reguliše razmenu materije, kod preterane gojaznosti. Koristi se u lečenje astme, katara pluća, promuklosti, vodene bolesti, bubrega, gihta, reume, disfunkciji mokraćnih puteva. Deluje umirujuće na nervni sistem, poboljšava krv, jača cirkulaciju, a u narodu postoji verovanje da jača polnu  moć. Koristi se u ishrani za razne  salate i kao začin.